Trujillo

En zo kom ik aan in Trujillo. Na een veel te lange reis. Normaal maar 9 uurm ik heb er 10 uur een half over gedaan, puur door de slechte staat van de weg... Ik dacht heel effe zelfs dat de bus uit elkaar zou vallen!
Aankomen in Trujillo! Trujillo is een stad aan de zee. Het is de derde grootste stad (na Arequipa dus :)) De stad heeft een grote aantrekkingskracht voor surfers want het bekende strand Huanchaco maakt een deel uit van trujillo! Ik ben eens benieuwd!
Van de regen naar de zon, letterlijk! In Trujillo is het wel 30 graden. Daar sta ik dan met mijn bottines en poncho aan!!! Uitkijken naar Jolien. Jolien is een Belgische studente dat daar woont en me ging komen opwachten...Geen jolien te zien :( Een beetje raar niet? Ik bel haar en blijkbaar is ze er wel... Het duurt een tijdje en een paar telefoontjes later hebben we door dat er twee stations zijn... Een halfuurtje later vinden we elkaar dan toch! Maar goed ook..
Hotel zoeken in Trujillo... Trujillo is duur. Echt waar! Veel duurder dan Arequipa en Cajamarca. Minder dan 40 soles voor een kamertje vinden we niet. Het wordt er dan maar eentje van 35 soles, na onderhandelen heb ik er dat nog kunnen afdoen!!

We gaan gaan ontbijten. Heerlijk, yochurt met fruit en cereals... Heerlijk. Daarna laat Jolien me een beetje de stad zien. Trujillo is groot en tropisch! Een paar fotos...

De Cathedraal van Trujillo...

Plaza de armas van Trujillo, het standbeeld staat in stellingen, jammer!

Helaas moet Jolien door. Zij heeft een weekendje met AFS. Ze gaat met AFS naar chiclayo, een stadje meer in het Noorden. Blijkbaar werkt AFS hier beter dan in Arequipa. Alhoewel, hier weet AFS alles. De presidente weet zelfs dat je dronken bent geweest enzo... Een beetje freaky...

Ik verken dus de stad een beetje op mezelf.. Allemaal leuk.. Lekker relax.. Ik ben naar de mall geweest. Ja allo das groot en mooi. Ik dacht effe dat ik in LA aan het rondlopen was. Me zeelucht en palmbomen en superveel winkels! Je hebt er echt alles.
Deze dag bestaat er eigenlijk uit uit rondlopen.. Want ik neem dan de verkeerde micro en loop een halfuurtjerond, maar vind toch men weg niet.. Maar geen nood, als je verdwaald in Peru neem je gewoon de taxis.. En zo kom je altijd op de Plaza De Armas terecht.

De volgende dag ga k naar de Chan Chan. Das een paleis, maar nu al een reuine geworden he.
Ik neem de micro. Mijn rugzak hou ik stevig vast want er wordt veel geduwd daarbinnen. Een man naast mij staat veel te dicht bij mij en stapt dan toch gelukkig uit. Hij lacht nog eens naar mij, een beetje raar allemaal. 5 minutjes later heb ik het door. Mijn GSM is verdwenen.. Ik begin haastig rond te vragen wie mijn GSM heeft. En zo van ja ik heb hem echt nodig! Je mag het hoesje houden, geef de chip gewoon terug aan mij.. Het meisje wil bellen naar men nummer om te zien of hij hier is.. Nou ja, Anne kent na 5 maanden haar GSM nummer nog steeds niet vanbuiten... En ik ken zelfs men paspoort nummer van buiten! Verschrikkelijk. ja men GSM is dus gestolen.. Waarschijnlijk door die man dat vroeg is uitgestapt en naar me begon te lachen. Allemaal een beetje stom van mij. Wie steekt er nu in Peru zijn GSM in zijn broekzak.
Ik kom aan bij de Chan Chan en de zon schijnt hard! Heerlijk om te bruinen! Ik kan er niet te veel over vertellen omdat een gids te duur was en tja ik liep er veel te graag door op mijn gemakje, ik had een zee van tijd.

Een van de vele figuren die er zijn in het paleis. Je kan ze vooral vinden op de muren van het Paleis.

Een gang binnen de muren.

Een oase binnen de muren. Daar heb ik me effe neergezet om te genieten van de stilte en de dieren die er komen drinken..

Een van de pleinen binnen het paleis. Super groot...

Een bewaker

Ik was nog van plan om naar Huanchaco te gaan maar door men GSM heb ik er helemaal geen zin meer in en baal ik een beetje. Heb geen zin meer dat er die dag nog andere dingen worden gestolen. Ook moet ik de mensen iets laten weten he! Ik bezoek juist nog een museum over Chan Chan, maar das niet zo een goed. Een tempel, een kleinere versie van de Chan Chan en men dage zit er al weer op!

De volgende dag neem ik een uitgebreid ontbijt en ga ik opzoek naar een busticket voor te reizen naar Chimbote. Die vind ik na lang zoeken ook.
Dan gaan ik en Jolien naar huanchaco. We gaan daar een beetje in de zon liggen om nog meer te bruinen.

Een van de typische bootjes.

Nog eens

De bekende pier van Huanchaco...

We liggen op het strand. Eigenlijk is het strand niet zo groot en de golven ook niet. Die in Camana zijn veel groter. Daarom dat ik het een beetje raar vind dat dit een surfoord is. Goed voor te leren surfen denk ik.
We eten nog hollandse appeltaart op het strand met een bolleke ijs.. Maar we moeten al snel door, want mijn bus vertrekt om 7 uur.
Trujillo is een mooie stad om te bezoeken, maar ze is helemaal anders dan Arequipa. Hier ligt eigenlijk al het belangrijkste buiten de stad. En het belangrijkste is Huanchaco. Ook Trujillo is de duurste stad waar ik tot nu al ezeten heb.
Wel tof!

Jolien en ik...

Cajamarca

Zo start ik met men grote reis. Ik reis alleen, maar bij elke stop dat ik maak heb ik iemand dat me staat op te wachten :) Toch een voordeel aan AFS, overal in Peru zitten er vrienden!!

Weg met de bus richting Cajamarca, met een tussenstop in Lima. Met de bus eerst dus naar Lima, de hoofdstad van Peru. In totaal een reis van 14 uur. In Lima moet ik 5 uurtjes wachten. Ik geef men valiezen dat ik teveel heb af in het AFS kantoor in Lima, altijd handig en ik denk ook de veiligste keuze. Ik ontmoet in Miraflores mijn Duitse vriendinnekes :) Hoe ik er geraakt ben weet ik niet. Maar ik vind de taxi te duur dus neem ik de microotjes, ook in Lima. Oh ja, voor de niet Perukenners Micros zijn hetzlfde dan combis, maar veel groter. En Lima is een wirwar van straten, autos, micros,... Veel te druk. We spreken af en we gaan een kofietje drinken. Dat doet men dan als men in Lima is he :) We genieten. Maar al gauw moet ik door..
Ik ga naar het busstation en merk dat ik men busticket kwijt ben naar Cajamarca :s Ik weet al waar, heb datachtergelaten in het AFSkantoor... Maar geen probleem, voor 5 soles krijg ik een nieuw! Oh ja, weten jullie dat verhaal nog van mijn eerste dagen in Lima en dat we onze bus kwijt waren naar Chimbote? En dat er zo maar 1 man was die engels kon en die ons liet staan? Als je het niet meer weet moet je nog maar eens een van men verhalen raadplegen! Wel die man, die was er weer. En vriendelijk dat die kerel was! Pff van mij kreeg hij toch genen goeien dag!
Deze keer geraak ik wel veilig op de bus en op tijd enzo! De reis naar Cajamarca is 16 uur. En de weg? Verschrikkelijk! Ik word door elkaar geschudderd niet normaal! Gelukkig zitten er maar 8 mensen op de bus :) Heb ik twee stoelen voor mij alleen en kan ik toch nog een beetje slapen.

In totaal zit ik 30 uur op de bus in 35 uur. Gelukkig heeft Cruz del Sur goede films. In totaal op 2 dagen tijd heb ik 6 filñs gezien! echt wel nog goede.

En zo kom ik na een lange reis aan in Cajamarca. Cajamarca is een bergstadje in het Noorden. Wat me opvalt aan Cajamarca? Daar lopen de mensen echt rond in traditionele kledij. Met de bekende hoeden. Hoeden die stukken van mensen kosten en die ze om de 3 jaar vervangen... Die hoed is dan ook het belangrijkste bezit dat ze hebben.
En in Cajamarca? Daar regent het! Elke dag en echt pijpenstelen. Ik zoek een hotelleke, en spreek met Bieke af op de PLaza. Da Plaza de armas leggen ze opnieuw aan, omdat de mensen daariets te uitbundig carnaval gevierd hebben en de helft is verwoest. Ja Carnaval, dan is er feest is Cajamarca! En dan zijn er ook Gringas! Nu eigenlijk niet en is het een beetje kalñpkes.

Ze (Bieke en Max, haar vriend dat als gids werkt) nemen me mee om de stad een beetje te zien. De stad werd echt bewoond door de Incas. Vele Incawegen lopen door de stad. Er zijn zelfs Incastoelen, deze stellen niet veel voor en voorwat ze precies gedient hebben weten ze niet. Het is vooral een mooie groene oase in de stad en ook een mooie mirador.

De Incastoelen.

Daarna nemen ze me mee naar een dorpje dat wat verder buiten Cajamarca gelegen is. Daar hebben ze grote watervallen. Echt mooie. En een mooi natuurgebied! Het water is wel verschrikkelijk vuil nu, door de hevige regenvallen vande laatste dagen.

Heb de verkeerde foto van de andere kant van de waterval. Achter mij is de reuzewaterval :) Hmm maar ik zit in een intenetcafe en dan ist nogal moeilijk met de fotos..

De volgende dag neemt Bieke me mee naar de Incabaden. Cajamarca heeft zijn natuurlijke warmwaterbronnen. Daar maakte de Incas vroeger gebruik van als warm bad. De natuurlijke zijn 71 graden warm. Veel te warm dus om er zomaarin te baden. Aangelengd met koud water lukt het perfect. Voor de eerste keer (en waarschijnlijk de laatste keer) in 6 maanden tijd heb ik een warm bad... Het is heerlijk! Iedereen krijgt zijn eigen prive bad en mag een halfuur lekker relaxen.. De stoom stijgt al snel en het heeft een sauna effect... Heerlijk ontspannen!!

Mijn privebad. Vuil water, omdat het bron water is... Heerlijk (nog eens :) )

Ik ga nog eens mee naar Bieke haar werk. Zij werkt in een Hogar met alleen maar meisjes. Zij geeft er Engelse les. Ze zegtwel dat dat niet steeds makkelijk is. Omdat de kinderen mogen kiezen of ze komen of niet. Daarom is het vooral belangrijk om intressante las te geven om de meisjes te kunnen blijven boeien. Nogal stom, want als ze met werkwoorden begint haken de meesten af... Ik heb de Ikeapotloodjes aan haar ook gegeven (een deel, een deel had ik al aan men werk gegeven) Dank je wel Jamien om ze op te sturen! Zr zullen er veel heel veel plezier aan hebben!!

Daarna gaan op de markt een Ceviche gaan eten. Heerlijk en goedkoop! En die sfeer van de

mercados daargaat echt niets boven!!!

Ceviche, met een soort van Callemares! Lekker.

In de namiddag leer ik Suzanne kennen. Een Belgische studente dat hier een jaar woont. Met haar doen we iets, maar dat mag ik niet zeggen. Omdat het een verrassing moet blijven voor de mensen die me binnen een paar dagen komen opwachten aan de luchthaven :) Een beetje geheimzinnig doen he!

De volgende ochtend gaan we met het reisbureau van Max naar Porcon. Porcon is een dorpje dat iets hoger ligt en is beroemd door zijn dierentuin. Echt alles zit er! Van eekhoorntjes tot Poemas, van Llamas tot beren,... Alle diersoorten vanuit de sierra en de selva... Alles gewoon! Een paar fotootjes :)

LLamas, dat eigenlijk geen llamas zijn. Ze hebben een andere naam. Ja het zijn eigenlijk 3 dezelfde beesten, maar toch niet... Je hebt Llamas, Alpacas, en dan deze waarvan ik de naam ben vergeten!

De Condor uit Bolivie. Baa zo een groot beest!!! Echt ik had er schrik van!

De Condor uit Peru. Daar hebben we dan eens goed mee gelachen!

De Poema, die er niet zo van hield dat we fotos namen..

Mooie bloemen waren er ook overal!

De aapjes kon je een echt handje geven enzo. Was er wel een beetje bang voor. Die hun handen voelden echt aan als babyhandjes, zo griezelig!

Je kan ze ook Yochurt geven :)

Mijn laatste dag ging ik met hetzelfde reisbureau naar de Cumbe Maya. Wat een heerlijk natuurgebied. Waarvoor het precies heeft gediend dat weet ik niet, want de gids was maar een mummelaar en ik was nogal moe om mij te concentreren... Maar het uitzicht was al meer dan genoeg! Allemaal zooooo mooi. Echt de moeite waard. Je maakt eigenlijk een wandeling van 2 uurtjes en een half in een natuurgebied. En het enige wat me echt interesseerde was het kanaaltje dat de Incas hadden aangelegd met de bijhorende muurtekeningen. Mooi mooi mooi!

Een kleine foto van een te mooi natuurgebied. Met deze rotsen staat het eigenlijk vol :)

Ondertussen is het men laatste dagje geworden in Cajamarca. Ik ga nog rap een paar belangrijkheden bezoeken. Maar eigenlijk is het niet zo speciaal! De kamer van Atahualpa. Atahualpa is een koning van de Incs geweest. De Spanjaarden hebben hem gevangen gezet voor 3 jaar in een kamer. Na drie jaar zou hij vermoord worden. Hij smeekt om hem vrijtelaten. Hij belooft de Spanjaarden zie kamer vol met goud en twee keer vol met zilver. Om hem vrij te kopen. De Spanjaarden gaan akkoord maar vermoorden hem toch! De schat die weten ze niet meer zijn. Maar een legende vertelt dat het Incavolk zo kwaad was dat ze de schat in het titicacameer hebben gegooid. Nu is er een onderzoeker geweest die begonnen is het Titicacameer af te zoeken, maar heeft al snel ontdekt dat dat onbegonnen werk is! De schat blijft dus rusten op de bodem, en maar goed ook!

De kamer, totaal niet de moeite waard!!!

En dan moet ik al vertrekken. In de regen. Cajamarca is echt de moeite waard om eens afte zakken naar het noorden en de bergen!
Ik zeg dag tegen Max en Bieke. Tegen Max zeg ik dag voor altijd, want de kans dat ik hem nog terug zie is klein... En Bieke? die zie ik al terug binnen een week. Dan hebben we een afspraak in Lima om door te reizen naar Bolivie.

Oh ik moet me hier beginnen haasten. Want binnen 10 minuten gaan alle lichten en computers uit! Iedereen ter wereld doet een uur alles uit. Zodat de wereld eens een uur geen luchtvervuiling stuurt! Nou ja een uur? Wat is nog een uur? Datgaat zo veel te rap vorbij! Laat mij maar elke avond de kaarsjes op tafel zetten, veel gezelliger en veel beter voor alles!!!

Ik reis door naar TRujillo! Trujillo, de 3de grootste stad ter Peru! En warm naar het schijnt! Maar eerst die bobbelweg nog doen!!!
Dikke kussen en tot in Trujillo!

Afscheid

Aan alle mooie liedjes komt een eind zeggen ze me... Vandaag 22 maart is het zo ver voor me. Vandaag zeg ik dag tegen een mooie stad, een familie en een ervaring...
Het is nu half drie in de namiddag en heb net mijn valiezen genomen. Pff die plots veel te klein zijn geworden! Ik dacht dat ik er alles veel makkelijker in zou krijgen... Het is proppen geworden!! Dat wordt wat als ik met de vlieger moet gaan. Maar dat zijn zorgen voor later. Want de helft kan ik nog steeds weggooien :)

Donderdag afscheid genomen van mijn werk. Wat een emotionele dag!
in de voormiddag heb ik nog een paar spulletjes gaan halen in het centrum. Rap een boterham binnen gespeeld en naar de pizza hut gegaan. Daar ben ik 4 pizzas gaan halen als traktatie voor alle kindjes. Wel nog leuk. In de pizzahut waren ze me me aan het lachen omdat ik 4 grote pizzas wou meenemen in de combi. Ze hebben me overhaald om toch maar een taxi te nemen.. wel moeilijk als je het adres van je eigen werk niet meer weet! Schandalig!! :s
Ik dus met 4 grote pizzas naar het werk in taxi. Op het werk drop ik de pizzas in het oude huis van de duitse meiden en ga ik mee aan tafel zitten want was een beetje te vroeg. Na het eten zijn het huiswerken. Ja ook vandaag hebben de kinderen huiswerk. Zoals elke dag heb ik die kleine schatten. Dat zijn de kindjes die in de tweede graad zitten en zij hebben steeds bergen huiswerk!! Ze doen soms zo verschrikkelijk moeilijk en zijn soms grof. Maar bij hen kan je echt een grote verbetering zien. Dus daarom vind ik het zo leuk om met hen te werken! Ze dedenwelweer een beetje moeilijk maar tjazo gaat dat he...
Om 4 uur kwam de padre binnen en kon mijn feestjes beginnen.. Rap rap die pizzas gaan opwarmen en dan alles gereed zetten. En allekinderen in de eetzaal.
Señora Yvonne begon tebabbelen. Ze zei zomooiedingen. Dat ik een hart volgoedheid en vrijgevigheid had, dat ik voor eeuwig in haar hart zou blijven zitten en dat mijn lach elke dag hielpom de kinderen iets bij te leren.. Hmm ik wist dat ik ging wenen maar dat ik al zo snel een traantje zou wegpikken :)
Ook de padre gaf een speech. Hij vertelde vooral over het feit dat de help van vrijwilligers beangrijk is voor de kinderen en dat ze daarom respect moeten tonen. Dat het ook voor ons nietaltijd even makkelijk was. Maar hij was zeker dat dit alles mijn leven heeft veranderd. En dat heeft het ook!!!
Toen moest ik een speech geven brr...Alle voor de eerste keer in 5maanden moet ik iets voordragen! Zenuwen!! Dan mocht ik mijn pizzas uitdelen. Ik ben wel blij dat ik voor pizzas gekozen had. Ze waren wel een beetje kou, maar dt gaf niet.De kindjes vroegen mij wat het was? Ze kennen niet eens pizzas! Dus ik was blij dat ik hun iets nieuws kon bijbrengen..
Ik kreeg nog een kadootje, een echte peruviaanse tas.. Ik had ook nog een kadootje voorde aldea, een pakket boeken zodat de lectura veel beter gaat vorderen (achteraf heb ik gehoord dat de padre er super content meewas!)
En dan begonnen de kindjes te zingen. Kippenvel kreeg ik! En traantjes ook...

Met een paar kindjes op de foto..

De Padre die mij het kadootje overhandigd..

En dan was het tijd om echt afscheid te nemen..Allekindjes kwamen me eenknuffeltje geven.Oh echt knuffelknuffelen!!! Zelfs de juffen kwamen me knuffelen echt lief! Zehebben zelfs men emailadres gevragd enzo.Ik hoop echt dat ikcontct kan blijven hebben met die juffen en met de Aldea. Gewoon alleen al om te weten hoe het gaat gaan met al die lieve kindjes. Want dat is wat ik wou weten op dat moment.Hoe gaat het gaan met al die lieve kindjes daar? Ik wou dat ik in de toekomst kon kijken..
In de combi heb ik dan maar traantjes gelaten :(

Savonds ben ik voor de laatste keer uitgweest met die gekkeduitsers. Gratis de discotheek binnen en lekker zot doen (hihi niet dat ik steeds gratis binnengeraak hoor, donderdagavond ist gratis inkom voor de meiden!!) Deze avond was een mooie afsluiter met al mijn vrienden!

Vrijdag nog eens langs geweest bij het werk om mijn certificaat te gaan halen. Daar eigenlijk veel te lang rondgelopen voor juist een certificaat te gaan halen :s Ik kan het niet laten he.

Zaterdagochtend ben k de laatste inkopen gaan doen voor mezef :) De souvenierswinkeltjes afgelopen in mijn stad! Heerlijk! Eens goed veel gelduitgeven en alles kopen wat ik altijd al had willen kopen :) Super tof gewoon!!
Zaterdagavond met Charlotte iets gaan drinken en dan nog een filmpke meepikken en voor delaatste keer slapen met mijn zus..

Ik heb heerlijk geslapen die nacht. Samen ontbeten met de familie,dat komt ook niet zoveel voor. Geen douche vandaag want er is nog steeds geen water in Arequipa, net zoalsde dag ervoor ook niet :( Ik maak mijn valiezen. Niets geraakt erin.. Heb vee te veel gerief.. En het is zo raar om hetzelfde te doen dan 5 maanden geleden.Alleen is het nu afscheid afscheid nemen, want zie ik deze mensen ooit nog terug?
We gaan dan maar gaan eten met de familie van Eugenie. Iets met varken enzo... Er is daar een feestje in dat reuze restaurant en we dansen ons nog eens te pletter.Om 5uur ga ik terug naar huis en daar krijg ik een verrassing.Mijn zus had heel het huisvol gehangen met balonnen en een mooie tekst aan de deur gehangen. Binnen stond een lekkere taart opmij te wachten.Tres leches! (heb het recept al gevnden op het internet ik za ze eens maken voor de liefhebbers!) Kaarsjesaansteken,lichten uit en iedereen begint te zingen... Wenen wenen wenen!! We smullen ons dik, iedereen zegt nog iets,ovr veel geluk in mijn leven, en ze hopen dat ik terug kom.Ookdan gaan ze me met veel plezier ontvangen. Leuk om te weten dat ik ook een thuis heb aan de andere kant van de oceaan! Ze hebben nog kadootjes voorme..Veel te veel. Ik vraag me af waar ik dat nog ga steken in die valiezen?
Het water begint bij wonder weer te stromen en ikkan me nog snel snel een douche nemen..Om een haf uurtje erna te vertrekken. Met 8 personen in den jeep van manollo naar de taeropuerto. Daar naar de checkin... Nog een laatste knuffel, delaatste mooie woorden, de laatste alles... Ik stap door het poortje en mijn ticket wordt nagekeken.. (Stiekemhoopte ikdat het niet klopte en ik terug mocht keren, maar helaas...)
De man begint tegen mij in het engels en ik maak me boos omdat ik spaans kan!
De bus is naar men zin...
Ik snik nog na wanneer de bus uit Arequipa rijdt richting Lima, voor de laatste keer met mij erbij...

Cusco

En zo kwamen we sochtendsvroeg aan in Cusco.
We namen de taxi en hoopten dat ze ons gingen binnenlaten in het Hotel. Het Ninos Hotel. Het duurste hotel waar ik ooit al ben verbleven in Peru. Je betaalt voor 1 nacht 20 dollar. Maar wat je krijgt en vooral geeft is fantastisch. Het hotel is opgericht door een Hollandse. Al hjet geld dat binnenkomt in het hotel gaat naar straatkindjes. Met het geld krijgen zij de mogelijkheid om zich te douchen, per dag ontbijt, middageten en avondeten en veel liefde! Neem maar eens een kijkje op haar site...

http://www.ninoshotel.com/

We kwamen aan en onze kamer van 5 was beschikbaar. Wat een prachtig hotel. Dat hadden we al lang niet meer gezien! Een echt europees interieur... Super mooi en zalige bedden! Het ontbijt was fantastisch! Lang geleden dat we nog eens zelfgemaakt brood hadden gegeten laat staan bruin brood hadden gezien...
Swat tot zover het overwelmende hotel!

Cusco, is mooi!!!! Het is echt een mooie stad. Met veel miradors. De stad is ongeloofelijk hard toeristisch! Zo zijn er vrouwen in traditionele kledij die 5 soles per foto vragen! Let dus op wat je trekt he!
Je kan wandelen langs superhoge inca muren! Die je dan weer niet mag aanraken. Maar het is een prachtig voorbeeld hoe de incas hun bouwstijl in elkaar zat. Tussen de stenen is er geen speld te krijgen! En er is 1 steen in de stad die 12 hoeken telt! We zijn gaan zoeken en gevonden :)

Ik bij een Incamuur. In mijn sexy reiskledij :)

Je wandelt naar een mirador. En daar zie je de prachtige daken van Cusco. Ja die zijn helemaal anders dan in andere steden in Peru. Overal in Peru zijn de daken plat en hangt de was te drogen op het dak. In Cusco, daar heb je echte daken!

Aan de mirador. Ongeloofelijk hoog en mooi!

De stad heeft veel geheime plaatsjes. Je vind ze pas als je buiten de straatjes met toeristische shopkes gaat. Daar vind je andere shopkes maar voor de mens! Super mooie taferelen kom je tegen enzo! Super gewoon... Echt puur genieten van een van de beroemste steden op aarde..

Een vrouw die een sjaal weeft op de straat... Een geheim plaatsje...

In Cusco kan je ook goedkoop eten, maar je moet de restaurantjes vinden he! We eten dus goedkoop en keren vroeg terug naar het hotel. Want morgen, ja morgen beginnen we aan de incatrail... Een douche waar ik mijn hand aan verbrandt :( en in het heerlijke bed!

En zo staan we op om half 6. Jammer want ik was super goed aan het slapen. We wachten een uur en het reisbureau komt ons een halfuur te laat oppikken (peruviaans uur, zucht). We eten brood met kaas en rijden 2 uur met de bus. Stoppen in een dorpje en kopen cocablaadjes, cocasnoepjes en een wandelstok. Gaan nog eens naar een WC en rijden een halfuurtje verder. We stappen uit aan het vertrekpunt van de INCATRAIL!

Onze groep aan het vertrekpunt. Onze groep bestaat uit 5 Belgen (wij) , 4 Argentijnen, 2 Australieers, 1 Deen en 2 Peruvianen (de gidsen)

We krijgen ons ticket en passeren de eerste controle. Een stempel op jouw ticket en in jouw paspoort :) Een beetje raar maar super! Nu heb ik een echt bewijs he...
We stappen de eerste dag en het is al fantastisch!! Ik geniet van alles wat ik zie. Wat een natuur! En we passeren de eerste site van de Incas.

De gidsen geven er uitleg over. De eerste dag stap je wel nog niet op de echte incatrail, maar op een weg dat nog maar 30 jaar bestaat. Omdat de andere incatrail door deze ruine gaat en ze willen deze beschermen. Je loopt ook aan de andere kant van de rivier en de spoorweg.
Het eertse middageten is in een tentje. Het eten is heerlijk en dat zal het ook zijn voor de rest van de trip! We hebben dan ook een 10 koppige keukenploeg mee die instaan voor alles! Ze koken, ze zetten de tenten op en dragen alles (tot tafels en stoelen toe) Want er is geen andere weg om van camping tot camping te geraken dan te voet. En deze mensen, die wandelen met sandaaltjes aan... Brrr echt raar dat je dat kunt.

Onze eetzaal.

En zo wandelen we door. Ik dacht als het hier zo blijft dan ga ik me niet te veel moeten vermoeien! Het leek op een wandelingetje met rugzak. Helemaal niet moeilijk en goed te doen! We komen aan op de camping. Het is het laatste dorpje dat we kruisen op de trail. De mensen leven daar puur op de verkoop van goederen. Die goederen bestaan uit chocolade, water, WC-papier en vitaminekoekjes. Dat wij daar slapen, daar krijgen ze niets voor. We gaan dan maar chocolade van Princessa kopen. Daar is er dan toch een normale WC (de rest van de tocht zijn er enkel Franse WCs, die te smerig zijn! En wij die dachten dat ze proper gingen zijn omdat het de eerste dag is dat de Inca Trail is geopend!)

Snachts is het koud! In ons kleinIglotentje met een zomerslaapzakje. Brrrr.
We staan op. Maken onze rugzak en ontbijten. Pannenkoeken met Manjar en chocolademelk. Heerlijk!!
Op weg. Weer passeren we een controlepost. En plots ontdek je hoeveel mensen de Inca Trail wandelen... 400 mensen worden per dag toegelaten, met dragers inbegrepen. Plots ontdekken we dat het veel makkelijker gaat. Je betaalt 80 dollar voor 1 dag en jouw rugzak wordt gedragen. Zo passeren er ons heel veel mensen met een minirugzak. Zelfs gasten van 20 jaar, schandalig! En wij afzien met ons gerief van 4 dagen! Maar ik ben fier dat ik kan zeggen dat ik de Trail heb uitgestapt met rugzak!
De tweede dag? Die is verschrikkelijk zwaar!!! De hele dag stijg je, maar niet zomaar hoor, neen, je doet trappen! Trappen die veel hoger zijn dan die bij me thuis. Gelukkig dat ik men wandelstok had! Ik zat rap zonder energie. Daarom heb ik bij de eerste stop heel mijn voorraad koeken opgegeten! En mijn chocolade (van Iberica, chocolade van Peru, de enigste lekkere dat er bestaat in Peru) Daarna lukte het me beter!

Even een beeld van de trappen. De man die je ziet is 70 jaar oud. Ik kwam hem veel tegen... Hij wou zo graag nog eens in zijn leven die Inca Trail wandelen :) Ze zeiden dat hij gek was! Maar hij is er geraakt zonder iets ergs! Je ziet, soms is het beter om deze dingen te doen wanneer je jong bent he! Niet te veel nadenken!

En zo stijgen we naar het hoogste punt van de Inca Trail. Die is 4215 meter hoog. De enigste hulp dat je hebt is cocoblaadjes waar je op kauwt waardoor uw mond helemaal verdoofd, net bij de tandarts geweest :), een andere hulp jouw wandelstok en uw positief denken, belangrijk! En we geraken er!

Een beeld op het dal

Rap een foto met Jolien op het hoogste punt. Het was daar zooo koud en het regende! Dank jewel aan de duitser die deze foto maakte!

En dan volgt het dalen, met trappen! Je wordt echt die trappen beu. Maar je denkt, goed voor de conditie en voor de billekes he! Rond twee uur kwamen we aan en eten. We trokken niet meer verder die dag. Een rust namiddagje na de zware tocht. Warm eten kan deugt doen na een zware dag! Jolien ziet het nog zitten voor morgen :)

De hele namiddag luieren. Maar het regent dus in de tent blijven. Een beetje in men dagboek schrijven enzo... Daarna stronten spelen! Landen tegen elkaar. En tja die Australieers die wonnen altijd.. :) Eten en bed in! Maar wat een kou! Ik heb geen oog dicht gedaan die nacht. Zelfs het deken (tegen onderkoeling) onder onze matrasjes hielpen niets! :(

De volgende ochtend staan we op met dit prachtig zich!

Toen al kwamen de wolken opzetten! Deze dag bestaat uit stijgen en dalen, weer met trappen! We bezoeken twee historische sites van de Incas en blijven in de wolken. Enkele sfeerbeeldjes..

Uitzicht bij de eerste historische site. Bieke, Matthieu, Jolien, oeps er is een Argentijn tussen gekropen en ik.

Quatro Chicas de Belgica! In de wolken zijn over alles!

UItzicht op de volgende site.

Wolken verdrijven! Heb men rugzak op he, ik ben niet zo dik he!

En na lang dalen komen we aan de laatste camping. Daar gebeurt alles binnen. Iedereen, 40 mensen, samen binnen om te eten en te feesten! De laatste dag van de Incatrail volgt morgen! Hier kunnen we nog een warme douche nemen voor 5 soles, die dan helemaal niet zo warm is... Ik val als een blok in slaap!

De laatste dag is het om 4 uur opstaan! Klaarmaken, de laatste keer pannenkoeken met manjar eneuh we kunnen er tegen aan. Lopen in de donker. Hadden ze me op voorhand gezegd dat ik men pillamp moest nemen was dat veel makkelijker gegaan. Want ik zag geen steek. Vallen over trapjes (weer trappen :0 ) Tot aan de Controle post. Iedereen staat daar aan te schuiven. Ja de weg gaat maar open om half 6... En uit verveling halen we de Belgische en Hollandse klassiekers boven. Het gaat van "Het is een nacht, passeren aan "In de Disco" van Samson en Gert, tot 2Belgie, Belgie, Is er leven op de maan, kan je op de ... staan, is er een plaats tussen de sterren waar ik heen kan gaan..." (Wie de titel weet van dit liedje laat het me zeker weten!). En het wordt licht en dit krijgen we te zien...

Het is ook het laatste wat we zien. De poorten gaan open en iedereen begint te lopen. Ik en Linde worden er terecht kwaad voor! Ze lopen op onze hielen! De enigste die het rustig aandoed net zoals wij is de Engelsman van 70 jaar! Gewoon omdat hij niet rapper kan. En waarom lopen de mensen? Omdat ze op de machu picchu willen stijgen! Je hebt nog een berg daar en er zijn maar 400 tickets beschikbaar dus ja loopt iedereen. En dan plots zonder dat je het weet, achter de bocht en tussen alle ergernissen in, de MACHU PICCHU!!!! PLots ligt de oude incastad voor jouw neus! En eerlijk je wordt er verdomd stil van!

Gewoon dit fantastisch iets zien zijn de 10 000 trappen waard, de Franse Wc meer den waard, last hebben van de hoogte, alles meeeeeeer dan waard! Fantastisch gewoon! En dan sta je daar... Er hebben er maar weinige voor jou gestaan... (Buiten de Incas gerekend!!) Fantastisch...

Nog even dalen met steeds het zicht op de Machupicchu. Met men dinosauruskoekje in mijn handen (ja ik heb ze kunnen sparen tot nu, en het heeft me gesmaakt!!) 1dom ding, mijn camera viel en kapot! Het is alsof er een duive over Machupicchu waakt zei de gids! Otewel geen batterij, oftewel kapot! Maar geen erge nood alleen de buitenkant is kapot, ik kon nog fotos maken!!! Oef wat dat effe schrikken, awel dat deed ik ook!! (In arequipa heb ik dan laten herstellen :) )
En dan mochten we de stad ontdekken. Onze gids jaagde ons op veel te veel! En we werden er allemaal oprecht ambetant van. Maar dat maakte niets uit, want we liepen rond op de Machupicchu! Een verborgen stad!

De poort van het Incapaleis! Had geen tijd om te wachten tot wanneer die twee gasten wegwaren! :( Jammer, Fotoshop???

De drie ramen! U bevindt zich nu op de Plaza De Armas van Machupicchu

De Terrassenbouw. Ongeloofelijk diep!

En zo gaat de tijd ongeloofelijk rap voorbij!! Voor je het weet moeten we vertrekken om ons trein te kunnen halen in het dorpje Aqua Calientes. Ik en Bieke dalen te voet (met trappen :) ) een uur en half wandelen. De bus willen we niet betalen want die is te duur voor hetgeen wat het maar is!! Onderweg kopen we een banaan die mij ongeloofelijk smaakt.
Het dorpje bestaat uit treinsporen, niets meer. Alleen een beetje restaurantjes, die veel te duur is voor hetgeen wat het maar is. Na het eten sterven we van de honger en gaan boterhammen komen met vleesjes. We nemen de trein. De trein? Is het niet al 5 maanden geleden dat ik die reus nog genomen heb? Het is een tof gevoel om op de trein te zitten en eerlijk, hij is beter dan de boemels naar Wichelen city!

En zo komen we aan in Cusco. Daar gaan we naar een hotel waar de vrouw een beetje raar doet (maar ze leek vriendelijker later, want ze heeft een taxi voor me gezocht :) ) En laten onze was doen voor 3 soles per kilo! Wat helemaal niets is en ik doe mee, want dat handwassen thuis steekt me een heel klein beetje tegen!! We gaan iets zoeken om te eten en vinden een pizza huisje. De baas leert ons beter Casteliaans babbelen en zo zijn we ook blij he. We drinken sangria zonder fruit en met sprite :) En vallen in een diepe slaap.
De dag erna doen we nog een beetje shopkes en kopen souveniertjes (ja ook voor jullie geen bang hebben :) ) Alles is hier zo Alpaca. Super zacht, maar duur...

Mutsen van Alpaca. Super warm!Lekker gek!

De rest vertrekt in de middag naar Tcna. Ik niet, ik blijf nog even tot 6 uur in Cusco rondhuppelen! Even rustig op mezelf, heerlijk! Ik vind een busticket naar Arequipa en ze beloven me een toilet. Want de busrit blijkt dan toch weer 12 uur te zijn... Ik vertrek uit het hotel, de mevrouw zoekt dus een taxi voor me. De taxichauffeur vraagt dingen over Europa en beloofd me om zich meer te gaan verdiepen in de geschiedenis van Europa met name de WOII. Ik heb hem maar veel succes gewenst. De bus is een tegenvaller. Geen toilet (dit lappen ze elke keer he!), de man die naast me zit is een fan van snurken en ik heb verschrikkelijk koud!! Ach ja, ik ben dan ook ontzettend blij dat ik de "El Misti" vanachter de heuvels zie opduiken. Arequipa de stad van mijn Dromen!

En zo was de reis fantastisch. Ik was droevig dat alles voorbij was. Ook omdat, er alleen nog maar twee weken resten in Arequipa en op mijn werk... Het worden twee drukke weken waar ik alles nog wil doen wat ik kan... Zucht nog veel...
Ik post nog iets voordat ik vertrek naar het Noorden en Bolivie...
Oh ja, ook nog dit, hou de andere berichten ook in het oog, ik plaats fotos bij! Zodat jullie een beter beeld krijgen van wat ik hier beleef!