woensdag 15 april 2009

San Pedro

San Pedro is de grootste toeristische stad van het Noorden. Toeristen overal te zien, maar groot is die stad wel niet.
Neen we hadden het ons volledig anders voorgesteld! San Pedro is een peipklein stadje. Het bestaat uit 4 straatjes en een pleintje en is begeven door de toeristen! Ook de straatjes staan volmet gezellige restaurantjes en agencias. Maar van dat laatste hebben we even genoeg.
Het winkelstraatje van San Pedro, super gezellig!
Het pleintje.Met gewone bomen :0

Zaterdagochtendbeslissen we om iets actiefs te doen. we nemen eerst een uitgebreid ontbijt, we zijn tenslotte op vakantie he mannen! In de voormiddag lopen we rond in het stadje. Op zoek naar een short voor me want ik had alleen kleren mee voor bolivia en ik dacht dat het daar koud ging zijn... Nou het is niet koud in Bolivia en helamaal niet in Chili! Maar geen kledingwinkel te vinden!!! We hebben dan toch het stadje al 3 keer gezien :)

In de namiddag gaan we gaan fietsen. Ik ben een beetje bang, want ja, het is ondertussen al 6 maanden geleden dat ik gefietst heb! Maar je leert het blijkbaar niet af. We fietsen een beetje rond in de buurt. We mogen die gebruiken tot 10 uur snachts! En ja hoor het is meer dan de moeite waard!! Zalig dat fietsen. Eerst naar een zwembad (waar we niet in willen zwemmen) en dan willen we naar een grot fietsen.Maar helaas,we rijden heel de andere kant op.. We zijn er nooit geraakt waar we wouden, maar hebben prachtige gebieden gezien!!

Op weg. Voor ons Argentinie, we waren er bijna heen gefietst!

Onze picknick, een heerlijk smoske! en een heerlijk weertje!

Op zoek naar de grotten..

Genieten van het laatste restje zon op een berg!

We keren terug naar het dorpje! Voldaan en met super veel pijn aan mijn gat! Maar heerlijk om nog eens te fietsen!

PASEN, vrolijk pasen iedereen! Ja ook wij hebben het gevierd! Paaseitjes gaan kopen, 4 voor elk.. Een beetje weinig :( Zie maar dat er paaseitjes over zijn voor mij he!!) Maar ze hebben heerlijk gesmaakt! We willen wat doen en gaan toch naar eenreisbureau! Nou ja...
Met hen gaan we zout gaan bekijken en plassen. Super mooie landschappen!


Zwemmen in een zoutmeer... Heerlijk zo drijven en echt gieren van het lachen!!

Een zoetwater meertje.. De Ojos del sala. Dat zijn 2 putten, doe zijn er gekomen door een inslag van een meteoriet. Hoe diep ze zijn weet niemand, de laatste metingen zijn maar geraakt tot 20 meter diepte.

Bieke en Linde op het kleine zoutvlakte. Veel kouder dan die in Bolivia.

De zonsondergang. Samen kijken met een pisco sour van Chili... Heerlijk genieten!

Pasen heb ik dus speciaal gevierd.. Niet iedereen gaat gaan zwemmen in een zoutmeer he :)
Er is ook een koppel bij die ons aanraad om naar Valle de la luna te gaan! De moeite waard. Dus dat houden we voor de volgende dag!

Maandag gaan we weer op pad met de fiets naar Valle De La Luna. We kunnen er geen genoeg van krijgen!! Huren van de fietsen en op pad!
Heerlijk! Ook nu krijgen we een heerlijk beeld van Chili. In deze valei ben ik net op de maan (vandaar de naam) We zitten er een hele dag,we krijgen er echt geen genoeg van!

Aan het begin punt van de vallei...

De 3 Marias, wouden we eerst niet naartoe. Maar we hadden de rest van de bezienswaardigheden gewoon voorbijgefietst... Super mooi!

De Canyon, waar je een wandeling kon maken..

Het einde van een 50 meter lange donkere tunnel!

We keren helaas terug... Want we hebben om 8 uur onze bus naar Arica. Arica een stad meer naar het Noorden toe, aan de grens van Peru... Ik ben eens benieuwd.
Chili is echt een mooi land, alle dit stukje toch. Beter meegevallen dan Bolivia :) En warm!!! Het was leuk om hier men laatste weekje van Zuid Amerika te starten... Jabinneneen weekje ben ik thuis:s Afwachten he...
Eerst nog een paar daagjes Arica, aan het strand :)

zaterdag 11 april 2009

Salar de Uyuni

Salar de Uyuni, is bekend als de zoutvlaktes in Bolivia! Het schijnt een van de mooiste natuurgebieden op aarde te zijn..
En daar gaan wij naartoe!
De busreis is vermoeiend. Je merkt meteen dat het wegennetwerk in Bolivia veel minder is dan die in Peru.. We doen verschrikkelijk lang met de bus over een algemene kleine afstand.. En je wordt echt door elkaar geschud! Net zo een verageringsmachientje maar dan over je hele lichaam!!
We koen sochtends aan en zoeken het reisbureau waarmee we een afspraak hebben! Sandra genaamd :) Alles wordt in orde gebracht en we krijgen een voorstel.. We wouden eerst naar de jungle gaan maar dat blijkt vee te duur te zijn en ook we hebben er geen tijd voor. Omdat de zoutvlaktes o dicht tegen de grens liggen van Peru Chili en Argentinie beslissen we maar om de zoutvlaktes te kruisen en naar Chili verder te reizen! Lijkt ons plezant nog een stempeltje meer!!
We ontbijten en vertekken op de tour! Spannend!

Met onze 5en in den Jeep. Bieke, Anneleen, Luka, ik en Linde.

We krijgen ook nog twee Brazilianen mee. Octavo en Lucas. Twee toffe kerels.
Onze eerste stop is een treinenkerkhof. We zijn net kleine kindjes dat op ontdekkingstocht gaan! Super grappig! Het zijn ook zo mooie treinen!

Met zen allen op de trein!

We rijden het zout op! Wow zo mooi! Stoppen en we merken dat het zout nog erger is dan sneeuw! De zon is fel en weerkaatst! Maar het is zo machtig om daar te staan.. Het enigste wat je ziet is zout. Met aan de horizon bergen die weerspiegelen in Het zout .. Te mooi!

Er wordt nog aan zoutwinning gedaan. Het zout wordt afgeschraapt en op hoopjes gelegd .. Best leuk!

We gaan verder en de volgende stop is op het cactus eiland. Het zijn echt megagrote cactussen die er staan en het is grappig! Het eiland igt echt in het midden van het zoutmeer!


We rijden een hele dag door.. We komen na een dagje rijden aan aan et hotel waar we gaan slapen.
Het hotel is gemaakt uit zout. Alles gewoon! De muren, tafels, vloer, bedden,.. Alleen de warme douche niet :) Anders zou het zout snel wegzijn!! We eten daar en Presidenten een hele avond. Jaja, kaarten kunnen toch handig zijn. Ik heb heerlijk geslapen! Het bed was een beetje hard, maar heerlijk!
De eetzaal.. Alles van zout gemaakt!

De volgende ochtend is het begin van het ongeluk! Hou jullie lachspieren maar al warm! WE rijden door. We zijn de zoutvlakte al overgestoken maar rijden door naar de andere. Onderweg zien we super veel kuddes llamas, echt wel mooi!

PLots blijkt er een probleem te zijn met de jeep. Er is iets mis aan het wiel. We rijden door naar het eerste dorpje. San Juan. 2uurtjes zal het duren. We bezoeken er graven. Allemaal huisjes die een skelet bevatten! Een beetje griezelig.
Na 2 uur komt onze chauffeur af en verteld dat het niet hersteld is. We moeten daar blijven voor de nacht. Een dag verloren dus. Geen erg, het huisje waar we slapen heeft wijn en eten! Er wordt dus geen drukte gemaakt ;)

De volgende ochtend heeft de chauffeur goed nieuws. Er komt om 11 uur een andere jeep voor ons. Joepie, we kunnen verder. Om half 12 is er dan een andere. Onze bagage wordt opgeladen en we vertrekken.
We rijden door een groot `niemandsland`.. Nou ja, rijden, voor effe dan wel! We rijden ons al snel vast. Normaalmet een goede jeep moet je daar toch snel uitgeeraken?? Maar helaas! Na een halfuurtje proberen heen en weer te rijden komt hij een beetje los..Maar het lukt ons niet om hem helemaal op de harde grond te leggen. De Walter (onze chauffeur) gaat hulp gaan halen. We nemen letterlijk het stuur over en het lukt ons bijna! Nog 1 meterke en we stonden op de harde ondergrong :) De Walter komt (helaas ) terug. Hij kon er te voet ook niet dor zei hij ons, een beetje raar... Walter neemt het stuur over en rijdt vooruit ipv achteruit, vast! Grrr... de moed verlies je zo snel!! Nou ja, even boos zijn en terug duwen zeker... Het duurt in totaal een uurtje eer we eruit zijn geraakt! We rijden beter via de bergen ipv die grpte vlakte. Maar tot de bergen geraken we nooit!
10 minuutjes rijden we goed door, maar helaas geraken we weer vast! N in een grote waterplas.WE beginnen er echt voor te vrezen.. Duwen zit er niet meer in. De twee Brazilianen en de Walter besluiten om toch te wandelen naar de volgende basis.. Wij de belgen blijven achter. We staan met onze voeten in de modder te ploeteren, we doen Flamicos (we hebben schrik dat we die nooit gaan zien) en maken signalen op de grond voor moest er ooit een vliegtuig overvliegen :) Maar er is hulp op komst! In de verte komt er een jeep aan, met de twee Brazilianen en Walter. Een jeep met Amerikanen en japaneeskes! Direct worden we beschouwd als fotomodellen! Vuile ramptoeristen! Maar ze helpen ons! Ze krijgen ons los... we zetten onzetocht verder. Het is half 4..Ik vraag me af om hoe laat het donker wordt en of het nog wel de moeite is. Het ongeluk is aan onze kant die dag, platte band. Gelukkig kan Walter toch nog iets en herstelt hij die in 10 minuutjes. Maar het mag niet zijn... Voor we de bergen inslaan laat hij ons weten dat de nieuwe band toch niet zo goed blijkt te zijn en het dom is om nu verder te gaan in de bergen.. Terugkeren naar Uyuni is de enige optie dat we hebben vrees ik.. En je, 10 minuutjes later is de nieuwe band plat. Wachten tot er weer eens hulp komt..
En die komt er. Daar is die jeep weer met de amerikanen en japaneeskes! Best grappig,we kunnen dan toch nog eens lachen!! De band wordt hersteld :) (Later horen we dat die groep een nacht heeft vastgezeten omdat hun band plat was en wij hun goeie hadden!)

De eerste keer dat we vastzaten!

We passeren nog eens aan de zoutvlaktes en we maken er gebruik van om fotos te trekken en de zonsondergang te zien!



In Uyuni klagen we... Logisch niet? En ja we krijgen een groot deel terug van onsgeld.. Gelukkig maar! Maar het probleem is dat we nu al onze zinnen hadden gezet op Chili, dat nu verder luçijkt dan ooit! We nemen eerst afscheid van Anneleen. Zij keert terug naar Peru om nog verder te werken tot juli..
Al die problemen wegen ongeloofelijk op een groep en het is soms moeilijk.. Een leuke 6de maand hebben we niet gevierd.. Want je, exact die dag waren we 6maanden in Zuid amerika...
Na veel gepraat komen we dan toch nog tot een beslissing. We zullen de volgende dag een jeep vinden die ons naar San Pedro in Peru brengt :)
We vinden ook die jeep. Tegen een redelijke prijs. Een hele dag rijden we. Gelukkig passeren we nog de flamincos en zo.. Best wel grappig. Aan de grens van Chili krijgen we ons zoveelste stempeltje in ons paspoort. We worden gedropt in een ander busje maar moeten eerst betalen.. Voor de zoveelste keer trappen we in de vallen van Zuid Amerika.. Nou ja tussen Bolivia en Chili is er echt niets te beleven en het is er verschrikkelijk koud, we hebben geen ander keus om te betalen :(
Zo komen we aan in San Pedro. De man van het busje heeft een beetje medelijden met ons denk ik, hij bezorgt ons een goed hotelleke en we mogen bij hem dollars wisselen tegen een goede koers. Tja zo komen we aan in Chili,het smalste land ter wereld..
Onze Bolivia reis is dus niet zo goed bevallen. Maar het geeft me nog een reden om terug te komen!

La Paz

Jaja, mijn reis alleen zit erop en ik reis van Lima naar La Paz. La Paz, de hoofdstad van Bolivia..

Maar voor ik daar geraak heb ik nog een helse tocht te gaan met de bus! In Lima ontmoet ik Bieke. Het meisje dat in Cajamarca woont. We vinden een oferta en kunnen goedkoop naar Arequipa. We doen geen oog dicht in de bus. We bevinden ons tussen snurkers en de temperatuur loopt op tot 33 graden.. Nou ja het s een goedkope bus he!
In Arequipa lopen we op Linde een ander Belgisch meisje.. We zoeken snel snel een bus naar Puno, want rechtstreeks gaat niet naar La Paz.. We vinden een maatschappij en het is best wel grappig hoor.. want de vrouw begint plots te reennen en we lopen er een beetje achter, we begrijpen er niets van! Ze gaat met ons mee in de taxi en we halen onze bus in. Hij was dus al vertrokken, hihi best wel grappig.
In puno komen we Luka en Anneleen tegen. Zij reizen ook mee. In Puno moeten we verplicht een dagje blijven. Want de bussen steken de grens niet meer over zo laat. Later merken we dat de grens sluit om 5 uur savonds.
In Puno lopen we een beetje rons maar dat hebben we allemaal al gezien..
De volgende ochtend nemen we de bus naar La Paz. Maar eerst over de grens in Copacabana! Allemaal een beetje spannend. Uitstappen uit de bus. Een stempeltje in ons paspoort dat we Peru verlaten. Brr 6 maanden in een vreemd land en dan weggaan, het lijkt al afscheid nemen.. Maar dat doen we nog niet hoor, we keren zeker nog eens terug!
Door de poort! We zjn in bolivia. Er is een soort van optocht wel mooi zenne en feestelijk! In Bokivia dan nog
eens een stempeltje in het paspoort en we zijn officieel welkom in Bolivia..
De grens tussen Peru en Bolivia.

Rijden naar Copacabana. Daar eten we en zetten onze tocht verder naar La Paz. We steken nog het titicacameer over met een bootje. En rijden iets later La Paz binnen. La Paz? Is groot! Het is de hoogste hoofdstad van de wereld. En ja ik voel het toch een beetje in mijn hoofd hoor!

Een beeldje van La Paz

We vinden snel een hotelleke. Het geld is makkelijk om te rekenen. Het is het dubbele van soles. Best handig om te rekenen! We regelen nog een toer en gaan dan in ons bedje, veel te moe van 2 dagen op de bus!

De volgende dag is et de bedoeling om te winkelen in Bolivia. Jaja, hier blijkt alles goedkoper te zijn dan in Peru, dus daar moeten we van profiteren he!
We bezoeken eerst de stad een beetje..

Uitzicht vanop de Plaza de armas van La Paz

Een straat...

Daarna gaan we souveniertjes gaan kopen.. Best vermoeiend en niet zo goedkoop :p Het zijn wel ongelofelijke gezellige straatjes!


Savonds vertrekken we naar Uyuni, dit dorpje is bekend door de imens grote zoutvlaktes! Die wou ik al van voor dat ik naar Peru vertrok zien! Het schijnt de moeite waard te zijn!
Het was een kort bezoekje aan La Paz.. Maar we hebben niet zo veel tijd op onze reis!

donderdag 2 april 2009

Chimbote

In de bus naar Chimbote word ik een beerje geambeteerd door de man naast me. Hij stelt de vragen die ik al 6 maanden heb moeten beantwoorden. Alleen doet hij er een schepje bovenop. Hij vraagt me 500 keer of alles in mijn leven wel sporotueel is. Welke weg ik uit wil enzo.. Brr een beetje griezelig allemaal!
Ik ben dan ook blij dat ik aankom in Chimbote. En ja, Chimbote ruik je al van ver, letterlijk. Ik moet toegeven dat het geen aangename geur is! De geur die me doet herinneren aan men eerste dagen Peru. Jaja, ik keer terug naar men start. Wanr in Chimbote heb ik mijn eerste weekjes doorgebracht. Hier heb ik mijn Spaanse lessen gekregen.
En ik word opgewacht! En das een beerje raar want ik ben vroeger dan narmaal... Ik zie mijn mama al vanuit de bus op me staan wachten. Ze krijgt mij ok in het oog en begint uitbundig te zwaaien. Het doet je wat als je weet hoe blij ze is met mijn bezoekje. Ze is echt blij en ik krijg dan ook een dikke knuffel! Echt tof!!
Thuis komen is ook leuk! Niets veranderd, buiten dan een nieuwe kast in de living en een papagaai als huisdier :) Ik praat met men papa en broer Joe, de andere twee broers zijn niet thuis. Het is best gezellig. Maar ik ben moe en het is laat dus gaan we maar slapen. Ik krijg terug men oude kamertje en bedje. Het enigste verschil is hier dat er nu een ander Belgisch naisje slaapt, maar zij is nu op vakantie.
De volgende ochtend word ik gewekt door die papagaai en door de warmte. Ik kan me niet meer herinneren dat het zo warm is in chimbote. Maar das normaal, want in oktober is het hier koud!
Mijn mama is al gaan werken en papa maakt men ontbijt klaar. Weer een vettig ei :)
Mijn broer komt thuis en ik babbel met hem een hele voormiddag! Hij is diegene dat naar Belgie is geweest deze winter. Hij heeft in Wallonie een liefje zitten. We praten onderuit van de verschillen tussen de Peru en Belgie. Hij vindt het eten in Peru lekkerder, zelf de frieten puh! Terwijl de chocolade heerlijk is. Ook het bier lijkt hem te smaken! Hij kan er maar niet overheen hoeveel verschillende bieren erzijn in ons belgen landje. Ook de sneeuw vond hij fantastisch!
Oh bij dit begin ik mijn belgen landje te missen hoor... Maar al gauw begin ik dan te tellen en zijn het nog maar 20 daagjes in Peru.. Maar 20 dagen meer...
Savonds gaan we naar de Plaz Mayor. Een plaats in Chimbote waar ik 6 maandn geleden elke dag passeerde maar nooit eens rijd had gemaakt om binnen te gaan in de Cathedraal. Mijn mama vond dat erg, dus zijn we er maar lamgs gegaan. Samen met mijn tante Annie en haar buitenlandse zoon Stefan. Een chico uit Ijslaand.


Bij een van de tijgers op de plaza mayor. Ik en mijn mama.

De volgende dag is de papagaai verschrikkelijk stil en slaap ik ror de middag. Schandalig eigenlijk. Nog net tijd genoeg om mijn was te doen en alles een beetje klaar te steken in mijn valies.
Savonds hebben ze een verrassingsfeestje voor me. Ze nodigen hun familie uit enzo. Een deja vu krijg ik. Alleen moet ik nu geen schrik hebben om mijn bus te missen aangezien die pas de volgende ochtend vertrekt... Er is pisco, bier, helaas geen matchu picchu (mijn broer moet snachts werken dus hij was er niet) er is heerlijk eten, dus het feestje kan beginnen.
Tot laat in de avond wordt er gepraat en helaas niet gedanst. :(
Mijn mama heeft nog duizende kadootjes voor me en voor ons moeke en vake in Belgie.

De volgende ochtend is het moment om afscheid te nemen :( mijn bus vertrekt om 11 uur..

Het is leuk om te weten dat je steeds welkom bent bij zo een lieve mensen. Zij doen echt veel voor elke studenr dat bij hen langs komt. Echt plezant. Ik denk omdat ze van die studenten ook veel liefde krijgen. Zelfs na 4 jaar hebben ze met elk van hen nog contact. Gewoon fantastisch!

In de bus naat Lima zijn het helaas al filmen die ik onlangs ergens gezien heb :( En ik moet 7 uur stil zitten :(
Aangekomen in Lima heb ik geluk met de taxi, ik dacht dat hij veel duurder ging zijn... Nou ja niet dus!
Het jeugdherbergje is leuk, hetzelfde waar ik al gezeten heb met afs. Dus ik ken het al!
Morgen de bus op richting Bolivie. Eerst wachten op Bieke. Een belgisch meisjedat van Cajamarca komt. Eerst de bus naar Arequipa, 14 uur. Dan naar Puno, 7 uur.. Dan naar Copacabana (over de grens), 5 uur... Het wordt weer een veel te lange reis! Maar oke ik sla er me wel door..
Ondertussen ben ik vollop bezig om me voor te bereiden op de terug keer naar Belgie (niet!)
Neen, enerzijds wil ik terug om iedereen eens te zien. Maar ik denk dat ik dit Peruland(je) rapper ga missen dan ik denk.
Daarom wil ik eerst nog genieten van mijn reis naar Bolivie, mijn vakantie voor dit jaar ;)