Sagrada Familia

Hey iedereen!
Ik heb er net een weekje werk alleen opzitten. Eugenie en Caroline zijn naar Ikitos getrokken dus ik bleef alleen over. Ik vreesde er een beetje voor maar het is super meegevallen!
Om 2u30 vertrek ik thuis en neem ik een paar blokken verder de Combi. De combi is een minibusje (even groot als een oud volkswagenbusje) daar stoppen ze 30 man in (ik heb ze vrijdag geteld). Brr allemaal dicht tegen elkaar. Ik hoop steeds dat ik mag zitten, omdat ik dan zie waar ik ben. Want als je recht moet staan dan moet je met je hoofd naar beneden hangen, 20 minuten lang...
Het werk is echt super leuk. Je begint elk kindje te kennen, wat ze kunnen en hoe je ze plezant aan het werk zet. Want huiswerk maken is hier in Peru niet leuker. Zelfs saaier. Kinderen moeten alle getallen van 1 tot 1000 opschrijven. Geen wonder dat de kinderen ambetant worden, ik zou dat ook worden. Jose begon dan ook te wenen, amai ik had medelijden met hem! Ook het huiswerk bestaat vaak uit kopieren. Hmmja, het schoolsysteem is hier dan ook niet zo goed als in Belgie! De kinderen kunnen echt verre van lezen. Paula een meisje leert schrijven, maar kent het alfabet nog niet. Wanneer ze nu moet schrijven, schrijf ik niet voor, maar spel ik het woord. Zo probeer ik ze iets te leren.

De kamer van de meisjes. Met Jessica (in he rood), Eveline (met de pet), Aide (met de handdoek) en Paula (achteraan)
Raquel, die haar veel te graag wast, is haar aan het wassen. Ze hebben douches, maar Raquel wil haar altijd wassen en ze mogen de douches niet altijd gebruiken!

De kindjes maken huiswerk. Jose met de witte t-shirt zat hier al aan het getal 165.

De kindjes maken hun huiswerk op de achtergrond. Eveline (zij gaat niet naar school, omdat ze nog maar een weekje in het tehuis woont) en kleine Jose puzzelen.

En met het spaans lukt het al veel beter! Ik kan al een beetje meebabbelen met de kindjes!
Donderdagochtend en vrijdagochtend zijn ik, Karine en Eva (de twee duitse meisjes) kalenders gaan verkopen. Per kalender is het 1 sol, dat is gelijk aan 0,25 cent. We werden echt ambetant dat er mensen echtzeiden dat ze geen geld hadden en dan ons nog eens passeerde met een hamburger in hun handen. Brr ik werd er echt soms kwaad van. Maarja. We hebben op de twee dagen tijd 250 soles ingezameld, wat best wel al kan tellen vind ik. Er was ook een vriendelijke meneer dat beloofde om een schenking te doen aan het tehuis. In de namiddag ging ik terug en de man had 50 pannetons( het is brood dat typisch is voor kerstmis. Er zit een soort van turksfruit in). Echt super vriendelijk. Omdat het brod in 2 dagen op moest en het eigenlijk te veel was voor het tehuis, hebben de vrijwilligers ook een gekregen. Hier in mijn familie waren ze er super blij mee! En op 1 avond was hij helemaal op.

Karin en Eva in het washok. Eva houdt een panneton vast.

De was die de kinderen zelf moeten wassen, omhoog hangen en afhalen..

Deze kleine schattebol is nog maar twee weekjes mamaloos. Zijn mama stierf en de papa drinkt. Ik heb zijn naam nog niet kunnen achetrhalen, maar tis echt een schat!

Kleine Jose. De grootste deugeniet dat er rondloopt! 10 minuten later heeft hij een bloedneus gekregen. Zo veel bloed had ik nog nooit gezien! Mijn broek hamgt dan ook vol... Maar heb het toch kunnen stoppen door een zakdoekje in zijn neus te steken.

Mijn nichtje Keydi eet haar panneton op. Ze houdt er echt van. Ze houdt eigenlijk van alles wat eetbaar is..

Deze week ben ik ook al elke dag naar de stepaerobic gegaan. Super grappig! Maar vermoeiend. Het is echt een lerares dat je uitput, en je moet blijven verder doen! Na een uurtje steppen volgen de 300 buikspier oefeningen... Echt vermoeiend! Maar met de begeleiding van de veel te marginale muziek (Belle Perez haar stem vervormd) en de "Bamos chicas' valt het nog mee!

Woensdag ben ik ook mee gaan zwemmen met het klasje van mijn nichtje Keydi. In een veel te klein zwembad met veel te veel kinderen. De kindjes moesten met een plankje leren zwemmen. De eerste slag dat ze leren is craw, een beetje raar... Sommige kindjes lopen een uurtje rond met hun plankje in het ondiep. Ik was al blij dat mijn nichtje met de stok in het diep durfde. Dan loopt de begeleider aan de rand mee met de stok en de kindjes hangen eraan. Ik heb toch iets goed gedaan die dag, ik heb een meisje van haar watervrees af geholpen door er spelletjes mee te spelen. Toch nog voor iets meegeweest...

Mijn week alleen is dus super meegevallen! En als mooie afsluiter ga ik mee met men tante naar de mis. Elke zondag. Ik vind de sfeer wel leuk, veel meer (jonge) mensen!

Het is hier in Peru volop kerstmis aan het worden. Hier worden ook de bomen versierd. Een raar zicht die verlichte palmbomen! Ik ben helaas nog helemaal niet in kerstsfeer! Ik loop over straat in een t-shirt met een zonnenbril op. Het enige wat me aan kerst doet denken is de lopende neus die ik al een hele week heb. (Hier in Peru mag je je neus niet snuiten in het openbaar. Daarom dat de mensen me raar aankeken.. Grappige momenten!) En dan denken dat het vorige zondag gesneeuwt heeft in Belgie! Jaja ik mis de gezelligheid een beetje. Ook bij me thuis is er nog steeds geen kerstversiering of een kerstboom. Ik vraag me af of er een gaat komen.. Misschien wordt dit het eerste jaar met een plastieke kerstboom! Ik hoop echt van niet!
Hopelijk zijn jullie vollop aan het versieren geslaan. En hebben jullie jullie eerste kaarsje voor advend aan gestoken! Veel plezier in de aanloop naar kerst!
Dikke kussen vanuit Arequipa

La selva

Hey,
Ik ben sinds donderdag terug van mijn trip naar de jungle.
Vorige week donderdag avond ben ik vertrokken met de bus naar Lima. 14 uur neerzitten. Wanneer ik terug naar Belgie vlieg gaat 11 uur niets zijn! Neen, het is super lang! En ik baalde, want het was de tweede keer in twee weken tijd! Maar het valt best nog mee, ik probeer te slapen, alhoewel dat het deze keer niet leek mee te vallen. Eugenie en Caroline hadden plezier met mijn kapsel bij het opstaan, maar dat baarde me absoluut geen zorgen!
Aangekomen in Lima werden we gebracht met de taxi naar dat jeugdherbergje waar die Humo lag! Het terug zien van de andere Belgen was zo leuk! Ook de andere studenten die hier al zijn sinds augustus waren er ook. Er werd veel verteld over de families en projecten. Het bleek dat wij op ons project het minst lang moesten werken. Er is een meisje dat van 8uur tot 5 uur moet werken. Ik heb dan ook besloten om me te informeren naar een ander project in de voormiddag.

Na het terugzien van iedereen, gingen we naar een grotere slaapplaats. Het leek wel een paradijs. Met zwembad en palmbomen. Het was wel ontzettend warm en savonds zat het er vol muggen. We aten en sliepen. De volgende dag stond er de midstay evaluatie op het programma. Ongelofelijk saai en een beetje onnuttig denk ik voor ons. aangezien we nog maar en maandje in Peru waren. Savonds vertrokken we naar het centrale deel van Peru, Pichinaki.
Pichinaki is een stad midden in het regenwoud. En ligt 10 uur van Lima. De rit was verschrikkelijk. Er werden pilletjes uitgedeeld tegen de hoogte. We gingen die nacht over toppen rijden van 5000 meter hoogte. De nacht was dus bijgevolg verschrikkelijk, net zoals de bus. De bus zat al vol met peruvianen en hij stonk verschrikkelijk. Het raam waartegen ik zat schoof steeds open. Ik heb geen oog dicht gedaan.

Pichinaki is wel de moeite waard. Een stad midden in de groene long. Overal rondom de stad groen. Wat voelde ik me daar goed.
We gingen ontbijten en werden getrakteerd op een ceremonie. We mochten zelfs het podium op.

Het leger stond klaar. Buiten twee keer passeren hebben ze niets anders gedaan.

Daarna zijn Linde en ik opzoek gegaan naar de coco man. Ik had mensen zien passeren met zo nen cocosnoot en een rietje in. Ik wou er absoluut een hebben!

We hebben hem ook gevonden. Linde heeft leukere fotos, ik zal ze proberen te bemachtigen.

We moesten ons koffers pakken voor onze trek naar de jungle. De 2 jeeps stonden klaar voor ons hotel. De laadbak in en wegwezen. Ja iedereen in de laadbak. Lekker stoffig! Ik was plots veel bruiner :) Het uitzicht was fantastisch!

We passeerden kleine dorpjes langs heel de weg. Soms stonden er zelfs huisjes alleen.

Zo zag het er de hele tijd uit. Tot het donker werd, dan zagen we helemaal niets meer. Akelig.

Eindelijk aangekomen aan onze slaapplaats. Het heet het boomhuis. Nu begrijp ik waarom. Slapen in een slaapzak op de houten vloer met een doek op. Ik dacht dat ik niet zou kunnen slapen. Maar ik zalig geslapen! De uitbater noemde Tarzan, alle zo noemde hij zichzelf. Savonds voor het slapengaan werden we meegenomen naar een geinproviseerd kampvuur. Het deed me een beetje denken aan het kampvuur van de VKSJ dit jaar ;) Het was een dansfeestje. Best wel plezant.
Het Boomhuis. Ik vind het al leuk om te zeggen dat ik daar in geslapen heb.

Tarzan ,met zijn sexy broekje aan, leerde ons dansen.

De volgende ochtend gingen we het schooltje bezoeken in het dorpje. Linde had haar lekstokken en stylos va de KBC mee. We bezochten de klassen... Het schooltje vond ik eigenlijk nog goed voorzien voor zo afgelegen te liggen. In de nieuwe gebouwen zaten de kleintjes die een lekstok kregen en in de stallen, ja daar leek het wel op, zaten de grotere. Het bezoek viel een beetje tegen. Omdat elk kind recht moest staan en applaudiseerde voor ons.. Ik voelde me iemand die

iets gedaan had voor dat schooltje, wat dus niet zo was...

Dit is het eerste klasje. Veel leerlingen...

En dan eindelijk gingen we op tocht. Eerst nog 3 kwartiers in de jeep. We werden afgezet en trokken de bosjes in. De wandeling was niet zwaar maar wel glad. En het klimaat was helemaal anders dan dat ik gewoon ben. Vochtig en warm... We wandelde naar een waterval.. Ik wa blij dat ik men bikini bij had. Ik heb dan ook uitgebreid een natuurlijk douche genomen. Super fijn! Onderweg heb ik wel geen dieren tegengekomen, dat vind ik een beetje jammer. Ik dacht gewoon dat ik tenmiste apen zou zien niet... Maar het uitzicht was weer formidabel. Ik ben blij dat ik dit gezien heb. Ik voelde me toch een beetje Jane, al miste ik mijn Tarzan!
Enkele fotos om mee te genieten.

Het begin van de tocht...

Ik, aan het wandelen

De waterval

Het douchen was echt een verfrissing...
Geen woorden voor...

Ik vond de tocht veel te kort, want ik voelde me er echt thuis :) Maar helaas we gingen al terug naar Pichinaki. En kropen in ons bedje..
De volgende ochtend gingen we daar een school bezoeken. We werden opgesplitst in groepjes. We trokken een klas in en gaven een beetje uitleg over ons land. Moeilijk om iets te zeggen over Belgie. Maar als je goed nadenkt kun je veel zeggen. We zijn dan maar ons volkslied beginnen zingen, maar verder dan o land in eendracht niet te breken geraakten we niet... Dromen zijn bedrog (Annemarije kwam uit nederland en dan konden we samen zingen) en het is een nacht konden we dan weer wel. De zwitserse meisjes zongen een kinderliedje en leerde het aan... Best wel nog gezellig. De kinderen zongen dan maar voor ons een liedje van Grupo 5. Ik ben fan!

Op de koer gaven we nog cadeautjes weg.

In de namiddag gingen we een dorp bezoeken vertelde ze ons. Het was een echt indianen dorp. Alle echt.. We vroegen het hun en de mensen vertelde ons dat ze de kleren aandoen voor feesten en dat er elke zondag gedanst werd... Maar dat achterwegen gelaten voelde ik me in een echt indianendorp. De kinderen waren zo schattig in hun kleren... We werden onthaald door dansende kinderen die ons verplichten om mee te dansen. Maar o zo leuk! Ze gaven ons fruit dat vers geplukt was, heerlijk. Ze leerde ons indianenspelen, boogschieten,... De vrouwen verkochten bandjes. Ze zagen er allemaal zo echt uit. Puur genieten van het moment.

Het eerste wat ik zag in het dorpje.. De kindjes waren zo mooi gekleed!

Het dorpje

De kindjes namen ons vast en begonnen te dansen. Mij nam net het liefste kindje vast! Maar oh ze kon dansen.

De kinderen in hun hangmat.

De mama was opzoek naar luizen in het haar van haar dochtertje

De reis naar de jungle was vlugger voorbij dan ik had gehoopt. Ik vond het jammer dat ik geen dieren heb gezien, maar heb er wel van genoten. Ze raadden me aan om naar Ikitos te gaan voor meer dieren.
Terug in Lima zijn we gaan eten in de McDonalds en zijn ik en Deborah gaan shoppen. Ik heb mijn eerste kleedje hier gekocht...
De reis terug was saai omdat ik hem deze keer alleen moest doen. Want Eugenie en Caroline zijn naar Ikitos :)


Naast al het avontuur enzo moet ik melden dat ik voor de tweede keer tante ben geworden..
Janne is de 19de geboren om 14u18. Ze weegt 3565 en is 50 cm groot. En ze heeft een blond kopje. Ik heb het nieuws gekregen van men mama aan telefoon. Maar heb het met niemand kunnen vieren, jammer :( Ik hoop dat ze een beetje klein blijft tegen dat ik terug kom. Proficiat aan mijn lieve zus en Jo!

Ik denk dat ik alles heb verteld. Er lijkt geen nieuw avontuur op de loer te liggen. Maar wie weet wat ik volgende week meemaak... Dikke kussen en tot de volgende.

Vertrek Jungle

Dag iedereen!
Bedankt voor de super leuke reacties op mijn vorige berichtjes. Binnen een uurtje vertrek ik naar de jungle... Pichanaki! Je moet het echt eens opzoeken op het internet het is er zalig! Aan de fotos te zien. Ik zal dus voor enkele dagen van de aardbol verdwijnen... Maar niet getreurd, ik kom terug!
Trouwens ik wens iedereen een fijne sint toe.. Hij is wel al gepasseerd maar heb hem toch ook een beetje gevierd op mezelf. Ik heb stiekem ook Belgische chocolade gegeten en zelfgemaakte rijstpap (de melk is hier wel niet te drinken!)..
Heel veel plezier in Belgie en dikke kussen!

PS: Leen ik wens je veel succes toe! Je kan me altijd bellen op het nummer 005154958783447
op elk moment van de dag!
Dikke kussen!

De El Misti

Hey,
Het is vandaag maandag. Ik heb een mooi maar zwaar weekend achter de rug. Zoals jullie weten ben ik dit weekend met eugenie naar de El Misti geweest.
Ik heb de trip ongeloofelijk hard onderschat. Nog moe van het feestje vertrok ik zaterdagochtend.
We gingen in een jeep naar het hoogste pun waar een auto kan komen. 3415 meter hoog. Daar pas besefte ik dat ik vandaag bijna even hoog ging zitten dan de Mont Blanc.
We vertrokken met een groep van 10 personen en 3 gidsen. De tent moest ik dragen. Veel te zwaar. Na 100 meter gestegen was ik al als laatste en mijn ademhaling was veel te zwaar. De gidsen hebben dan maar mijn tent en men water overgenomen en zeiden dat ik alles op mijn eigen tempo mocht doen en dat er een gids bij me ging blijven.

De gids die bij me bleef. Een toffe gast. Hij heeft mijn Spaans verbeterd! Zijn naam is German, van Germanyb (Een trucje om het te onthouden)

Mijn conditie na 1 maand peru bleek gelijk te zijn aan zero! Mijn ademhaling leek ik niet onder controle te kunnen houden.. Om de 10 minuten klimmen moest ik een pauze nemen.. Op een punt zijn ze zelfs men rugzak komen halen. Mijn hoofd begon meer en meer pijn te doen naarmate ik steeg. De hoogte zeker? De coca snoepjes leken niet te helpen en coca blaadjes vind ik te vies. Net een pap dat in je mond zit.
bHet is raar om toe te geven dat je iets niet aankan, ook al wil je het zo graag! Ik denk dat dit de eerste keer is in men leven dat ik er mentaal echt door zat. Je voelt bij elke meter dat je stijgt je lichaam ineen krimpen, je krachten verkleinen...
Maar ik ben aan het kamp geraakt. Het kamp ligt op iets hoger dan 4500 meter. Ik kwam eraan een uur later dan de groep. Maar ik was best wel fier op mezelf!
Nadat we ons tentje hadden opgezet en iets warm hadden aangetrokken konden we eten. Een lekkere soep, spagetthi met vlees en coca thee. De eerste dag zonder rijst sinds ik in Peru ben :)

Die lepel komt van pas hoor! Dank je wel! Ik heb er heerlijk mee gegeten :)

Na het eten moesten we warme kleren aantrekken. Ik had er gekregen van de reisagentschap. Veel te mottig! Maar ze waren heerlijk warm! Ik was blij dat ik ze mee had gesleurd naar boven. Iedereen wachtte in spanning af tot het donker werd. Het wachten was geen probleem. We waren getuigen van een veel te mooie zonsondergang!

Iedereen nam 20 fotos van dit moment.. Het was moeilijk om te kieze welkeik aan jullie zou laten zien. Maar er is geen enkele zo mooi als in het echt!

Achter mij zie je de stad Arequipa met alle lichtjes.. Zo veel te mooi. Daar alleen voor was ik blij dat ik in het kamp zat.

De nacht was verschrikkelijk. Ik voelde de stenen door mijn matje. Ik heb er blauweplekken van! Ook mijn ademhaling tijdens het slapen kreeg ik niet onder controle. Het was ook veel te kou! Mijn tenen bevroren, en ik kreeg mijn kousen niet meer aan.
Om 12 uur werden we gewekt om naar de top te vertrekken. Eerst al mijn kleren terug aandoen.. Dan coca thee gedronken en geitekaas gegeten. We vertrokken. De eerste 5 meter gingen. De volgende 5 zat ik al veel te ver achter. En toen heb ik beslist om niet mee te gaan. De gids vertelde me dat het beter was om terug te keren voor mijn gezondheid. Het was moeilijk om te beslissen. Maar ik had geen keus. Ik ging terug. Wel hard als je er zo dicht bij zit. Alle dicht, 1300 meter. Ik moest toegeven dat ik het niet kon. Hard!
Ik ben alleen in het kamp gebleven. Ik heb geslapen. Daardoor heb ik de zon niet zien opkomen.. Er kwam een zwitsrese vrouw terug naar beneden samen met de gids omdat ze ziek was geworden. Zij heeft wel de krater gezien.. Achteraf denk ik waarom ben ik niet nog een beetje hoger gegaan.. Maar ik denk dat het geen zin had...
Ik heb genoten van het mooie uitzicht op 4500 meter. En daar ben ik best fier op!

De groep waarmee ik naar boven ben getrokken. Aan het vertrek en aankomstpunt.

Misschien doe ik alles nog eens over wanneer ik meer gewend ben aan de hoogte. Want tenslotte ligt Arequipa op 2300 meter, wat ook al hoog is.
Het was een trip waar ik mezelf heb leren kennen! Jammer dat ik 1 maand Peru niet op de top heb kunnen vieren. Maar ik ben blij dat ik geprobeerd heb! Als er iemand ooit naar Arequipa gaat, dit is een aanrader!
Op naar mijn volgende avontuur. Donderdag vertrek ik naar de jungle. Dan zie ik iedereen terug van Belgie! Ik ben benieuwd!

Werken in Sagrada Familia

Dag iedereen,
Ik ben dinsdag beginnen werken in het weeshuis "Sagrada Familia". Het tehuis staat onder toezicht van een Padre. De kinderen, een 50 tal, gaan naar school, wat ik super vind! Ze hebben trouwens goede kleren en schoolgerief. Het tehuis wordt gefinancierd door prive bedrijven. De kinderen komen niets tekort, buiten dan moederliefde. Ik ga elke dag gaan werken tussen 3 en 6. Het lijkt niet veel, maar het is genoeg, ik ben echt moe als ik thuis kom.
De kinderen zijn lief! We leren ze gracias zeggen, super grappig! Beleefd zijn was niet hun eerste les. Maar het zijn schatten! Soms komen me er kindjes zomaar een kusje geven, dan smelt ik helemaal!

Ik op de foto met Jaen-Pierre (we noemen hem Jaen-Pitoe) en Lourdes, zien ze er niet lief uit?

Ik moet de kindjes helpen met hun huiswerk, wel moeilijk als ik niets van de opdracht snap, maar de andere studenten helpen me! Er zijn 2 duitse meisjes, 1 zwisterse en dan nog een belgische. Super plezant!
Gisteren was er een feestje. Er waren 2 vrijwilligers verjaard. Taart, koeken en Inca cola.. mmmm Zo veel blije gezichten. Maar voor we dit kregen werd er gespeechd. Er werden mooie dingen gezegd! Plots besef je weer waarom je dit doet! Waarom ik hier ben! Ze hielden er zelfs een voor mij... Het gaat echt recht door je hart. Maar ik was helemaal overdonderd toen er een meisje begon te zingen. Wat een stem! Een kippevel moment... Iedereen kreeg er tranen van in de ogen. Ik hoop dat er op een dag een millionair komt en haar een zangcarriere geeft... Dat ze een toekomst kan opbouwen met haar stem! De kinderen hebben hier wel een toekomst en dat vind ik goed. Wanneer ze 18 zijn krijgen ze geld om werk te zoeken... Ze staan er niet alleen voor! Ze worden niet zomaar aan hun lot overgelaten.

Hier zie je de refter van het tehuis. Daar maak ik elke dag samen met de kinderen hun huiswerk. Eugenie is er helemaal klaar voor :)

Ik doe het werk ongeloofelijk graag! Ik doe eigenlijk niets liever.. Het is soms wel moeilijk om mij uit te drukken tegen de kinderen als ze iets fout doen.. Mijn spaans is nog maar in het begin. Maar als je u verplicht om te praten dan komt het wel!

Ondertussen heb ik nog niet stil gezeten. Ik ben al naar de Franse les geweest met men zus, naar de universiteit met men tante. Zij studeert verpleegkunde. Het was wel intressant. Ik ben al naar het ziekenhuis gegaan, enkel voor een vacinatie hoor :) Ben al gaan winkelen.. Maar buiten een zonnenbril met hoge uv-protection heb ik niets gekocht. Oh jawel, de DVD van Sex and the city voor 50 eurocent :) Al veel te veel dus voor nog maar 1 weekje in Arequipa. Maar ik hou ontzettend veel van de stad!

bIk met de eerste llama dat ik zag. Ik heb hem niet kunnen aaien, want hij was bang van me! En terecht :)

Ik aan het bekende klooster. Het waswel zondag dus het klooster was niet open. Ik heb wel genoten van het mooie uitzicht over de stad.

Eugenie en ik zijn vandaag naar een reisbureau gegaan en hebben een reis geboekt naar de El Misti. De vulkaan die nog steeds actief is. Het schijnt een mooie reis te zijn. We zullen morgen zien. Want we vertrekken morgen al. Super spannend.

Dit is de El Misti getrokken vanuit de kamer van men zus. Ik wou dat ik elke ochtend met dat uitzicht kon wakker worden.

Eerst geeft men zus me vanavond nog een feestje met al haar vrienden. Iedereen komt in gala. Ik zal eens in de kast van men zus moeten neuzen naar een mooi kleed! Want mijn kleedje kon er niet meer bij in mijn valies.

Ik heb een kleed gevonden. Het was eens leuk om opgetut te worden...

welkom in Arequipa

Dag iedereen!
Ik ben goed aangekomen in Arequipa.
Mijn laatste avond in Chimote was fantastisch! Mijn familie had een feestje georganiseerd voor me.. Echt super lief. Na een feestmaal van koude frieten met rijst en kip was iedereen een beetje aangeschoten door het veel te veel aan pisco en cerveza. Mijn nichtjes hebben me dan ook uitgereid gschminkt! Mijn broer had me een heerlijke matchu pitchu gemaakt.. Ik was er een beetje aangeschoten van... Het feestje begon echt met dansen voor den tv.. Echt hilarisch!

Ik drink Matchu Pitchu, dit heeft men broer voor me gemaakt! Lekker maar super straf!

Mijn mama en papa (van Chimbote) en de nicht van de mama... Mijn taart zie je een klein beetje! :)

Maar dan kwam het moment om te vertrekken. Oh zo jammer! Ik had er graag gebleven! We gingen in taxi naar het busstation... Anneleen, Bram, Andries en Els stonden ons al op te wachten! (bedankt trouwens om er te zijn! Vond ik super!) Wat leek, dat ik net mijn bus gemist had.. Iets te veel gedronken? Geen idee! Ik was even blij omdat ik een beetje langer in Chimote kon blijven! Een uur later had ik een volgende bus een geluk nog! Het gaat nooit goed komen met die bussen en mij he! Ocharme Karlien, zij was alleen onderweg naar Lima... In de bus heb ik een verschrikkelijke nacht gehad!
In lima moest ik niet naar dat klooster, maar naar een gezellig jeugdherbergje... Karlien was al aangekomen... Maar ze vertrok al snel naar chincha.. Ik kreeg geld om iets te gaan kopen in Lima voor eten.. Ik ben naar de supermarkt gegaan en heb me een heerlijke boterham met kaas gekocht... Nog nooit heb ik daarvan zo hard genoten! Van kaas! Amai wat had ik dat effe nodig... De verveling was enorm groot.. Ik ben een boek in het engels beginnen lezen (heb hem meegepikt.. :p)

In de jeugdherberg heeft Karlien een Humo gevonden van 2006, ik heb hem dan maar volledig uitgelezen! :)

De volgendebusrit naar Arequipa was veel te lang (wel in eerste klasse)! Ook deze keer heb ik verschrikkelijk geslapen, eigenlijk niet... 18 uur op de bus... Je bent minder lang onderweg van Belgie naar Peru.
Arequipa is mooi! Zo een mooie stad. Ze stonden me op te wachten aan het usstation en ze rachten me naar huis. Amai wat een huis! Ik woon bij een papa (hij is gehandicapt aan zijn been en zegt bijna niets) Mijn zus Merry.. Zij is ongelofelijk populair! Een tante, zij moet steeds lachen omdat ze iets zegt en ik versta er niets van (het spaans is niet hetzelfde als in Chimote) Mijn nichtje Caidy. Tis een tof kindje maar verschrikkelijk actief! En dan is er nog een meid Nancia, het is de enigste dat ik goed kan begrijpen. Ze noemt me wel sinorita, vind ik minder maar alle. De mama woont in de United States.. He haar vandaag al aan de telefoon gehad... De broer komt enkel in het weekend naar huis, hij werkt in een dierenreservaat. De andere broer woont in Piura (in het noorden ik denk iets van een 36 uur hier vandaan)

Dit zijn mijn zus en papa

De zus heeft me al naar alles meegenomen, vooral naar haar vrienden. Haar vrienden kunnen alle talen (tesamen) De ene spreekt frans de andere engels en nog een andere duits. Ze praten dan ook maar weinig spaans tegen me. Jammer. Zo gaat het nooit goed komen.
Ze hebben hier een soort van stamcafe. Dat wordt opengehouden door fransen. Best gezellig daar..Maar er wordt met geld gegooid. Ja het zijn rijkeluiskindjes! Ik heb al gevraagd vanwaar ze dat geld halen.. Niemand van hen heeft een job... Dus van de mama en de papa. Ze gaan wel allemaal naar de US wanneer ze 18 zijn. Om daar te gaan werken, zo veel meer verdienen.

We zijn eergisteren naar een feestje geweest. In een soort van Disco ''Deja-Vu'' (Ja dat hebben ze hier ook en het lijkt een beetje op die uit Lede, maar dan 10 keer groter)

Vrijdag was het halloween! Dikke party hier in Arequipa! Het lijkt op onze carnaval. Mijn zus had ervoor gezorgd dat ik mee kon gaan met haar vriendinnen. Jaja als een voetbalteam! Ik was super fier op mijn voetbal pakje van Peru! Nummer 4 van het nationale vrouwenploeg! Amai ik was echt blij..

Dit ben ik met men pakje aan.. Mooi he! Ben erecht fier op! Oh ja achter mij zie je de tuin, het bestaat uit een waterval!

Het feestje was echt te groot! Een groot herenhuis met alles erop en eraan! De bewoners moeten echt gek zijn om 300 feestende griezels in hun huis binnen te laten! Het was leuk, maar vermoeiend! (Ik was nog steeds niet uitgeslapen van de reis)


Arequipa is mooi! Vandaag heeft er mij een vriend van men zus meegenomen om me de mooie plaatsen van Arequipa te laten zien.Een beetje den toerist uitgehangen (Ik weet het lijkt een beetje op een trip, maar dat gaat nog veranderen :) )

Ik wou er fotos bijzetten maar dat lukt precies nig niet...

Morgen (maandag) kan ik beginnen met men werk, Ik hoop het! Ik ben echt benieuwd naar wat het gaat zijn! Ik ben benieuwd...
Het gaat dus goed met me!... Heb wel gisteren een dipje gehad, maar ik dat is normaal zeker!
Bedankt iedereen die al een berichtje heeft geplaatst! Het doet me ongeloofelijk veel! Echt bedankt!
Oh ja, mijn adres staat hiernaast... Dus je mag altijd een briefje sturen! Tot de volgende....